interview met acteur Greg Timmermans: ‘Ik wil wel twaalf andere voorstellingen uit dit programma tippen!’

Acteur Greg Timmermans staat dit seizoen drie keer op het podium van Leietheater. ‘Ik vond het geestig om dat te ontdekken. Ik speelde nooit eerder in Leietheater, maar stond ook nog nooit met drie voorstellingen in één seizoen op eenzelfde plek.

Intussen was ik wel al eens op bezoek in Deinze. Ik was onder de indruk van het gebouw, maar nog meer van de programmatie. Ik wil wel twaalf andere voorstellingen tippen!’

‘Zal ik me misschien toch maar tot een tip of drie beperken?’ Toen Greg Timmermans het programma 21-22 van Leietheater onder ogen kreeg, bleef hij maar voorstellingen aanstippen die hem interessant leken. ‘Ik zal hier misschien zelf vaker moeten komen kijken’, lacht hij. ‘Een voorstelling die ik absoluut aan iedereen wil aanraden, is Who’s Afraid of Virginia Woolf van WOLF WOLF. Toen het gezelschap ze speelde als eindwerk aan het KASK was ik gigantisch onder de indruk van de maturiteit waarmee die jonge spelers die oude tekst hebben aangepakt. Grote tip, echt waar.’

De Nijl is in Caïro aangekomen van De KOE en U bent mijn moeder van HetGevolg / Sien Eggers zijn dan weer voorstellingen die de acteur jaren geleden had willen zien, maar tot zijn spijt altijd gemist heeft. Nu ze weer op het repertoire staan, wil hij zeker zijn kans grijpen. ‘En dan is er Sartre & de Beauvoir van Stefaan van Brabandt, een van zijn filosofenvoorstellingen. Ik was grote fan van de vorige, dus naar deze ben ik ook erg benieuwd.’

‘Nog eentje!’ zegt Greg Timmermans. ‘Chasse Patate: een typische Studio Orka-voorstelling, straf als altijd. Die wil ik zeker tippen, vooral ook omdat het het laatste jaar ORKA wordt, voor ze ermee stoppen.’

‘Ik zal misschien wat vaker zelf in Deinze naar voorstellingen moeten komen kijken.’

Ode aan mensen op de vlucht

Studio ORKA is trouwens een van de gezelschappen waarmee Greg Timmermans dit jaar zélf naar Deinze komt. ‘Ook Het pentaccordeon (7+) is typisch ORKA, hoewel misschien net iets soberder dan gewoonlijk. In deze staan we maar met drie acteurs op scène.’ Het is een familieverhaal. Lang geleden leefde Oscar Vanoverschelde: hij was uitvinder, componist, bioloog, onderzoeker van alles wat leeft en beweegt. ‘Een genie.’ Tijdens de Tweede Wereldoorlog bouwde hij een machine die de zee tot rust kon brengen. Zo kon zijn gezin veilig naar Engeland oversteken, weg van het geweld… ‘In zijn geheel wordt het stuk een ode of steunbetuiging aan alle mensen die vandaag nog op de vlucht zijn.’

Muzikaal en groot

Wat als je niet kunt opgroeien in een veilig nest? Die vraag stelde theatermaakster Kyoko Scholiers zich voor BOY, een groots opgezette muziektheatervoorstelling, waarin Greg Timmermans ook een van de rollen speelt. ‘Kyoko heeft lang en grondig onderzoek gedaan voor dit stuk’, vertelt hij. ‘Ze is gaan praten met kinderpsychiaters, jeugdrechters, moeders en kinderen in vergelijkbare situaties… De voorstelling gaat over een 10-jarige jongen wiens moeder niet in staat is voor hem te zorgen. Hij verhuist van de ene instelling naar het volgende pleeggezin, weer naar huis, en zo veel te vaak opnieuw. Het is een zwaar thema, dus wordt het geen opbeurende voorstelling. Toch proberen we er door de dialogen wat lucht in te brengen.’ Hermesensemble speelt live muziek en ook het kinderkoor van de Vlaamse Opera staat mee op scène. ‘De muziek loopt als een soundtrack door de hele voorstelling. Het wordt echt groot.’

Weg van de wereld

Hoe zou het zijn om de maatschappij de rug toe te keren? Het bos in te trekken en de wereld de wereld te laten? Het is een prikkelend idee waar velen mee spelen, maar dat slechts enkelingen ook echt uitvoeren. En het vormt de basis voor de voorstelling The Big Drop-Out van Hof van Eede. ‘Ans Van den Eede en Wannes Ghyselinck komen gewoonlijk met het idee. Zij lezen enorm veel over het thema en schrijven dan een eerste tekst. Daarmee gaan we op de repetitievloer aan de slag’, legt Greg Timmermans uit.

The Big Drop-Out plaatst vijf personages ergens ver weg in een bos. Twee van hen wonen er al jaren, de anderen zijn nieuw. Allemaal hebben ze zo hun redenen om voor de afzondering te kiezen. Gaat het om een paradijselijke commune in de natuur of een laatste toevluchtsoord in een wereld in verderf? ‘Tijdens de repetities is de klimaatcrisis er als thema bijgekomen’, herinnert Timmermans zich. ‘Het bleek onmogelijk om het er in de context van dit stuk niet over te hebben.’ En één van de nieuwelingen zoekt in de natuur een uitweg voor zijn burn-out. Daardoor lezen sommige toeschouwers de voorstelling ook als een perfecte metafoor voor burn-out. ‘Dat was niet ons oorspronkelijke opzet, maar het is altijd fijn als het publiek extra lagen in een stuk ziet.’

Weg van de wereld, de natuur in. Zou dat idee nog aan betekenis gewonnen hebben nu we met zijn allen een pandemie hebben doorgemaakt? ‘We zullen de nieuwe speelreeks moeten afwachten, maar ik vermoed van wel’, zegt Greg Timmermans voorzichtig. ‘Al was het maar omdat ik het afgelopen anderhalve jaar zélf veel aan die voorstelling heb moeten denken. Zeker in de eerste lockdown, toen we binnen moesten blijven, hebben we allemaal een voorproefje van isolement gekregen. Hoewel dat nog wat anders was dan bewust in de verlatenheid te gaan leven, heb ik toen toch gemerkt dat ik het best prettig kan vinden om een tijdje niets te doen. Ik trek ook graag naar de natuur in Zwitserland of Noorwegen. Daar probeer ik normaal gezien toch een keer of twee per jaar tijd voor te maken. Aan de andere kant woon ik in het centrum van Antwerpen en hou ik daar ook erg van. Dat dubbele zal ik denk ik altijd wat hebben. Ik ben bovendien nogal honkvast. Ik ga graag weg, maar het idee dat ik na enkele weken weer naar huis terug zal keren is te fijn om zoals onze personages voor altijd weg te trekken.’

interview door Ines Minten

Bekijk hier het videointerview met Greg Timmermans en directeur Benoît Vanraes. (c)Marieke Dermul

Gepubliceerd opwoensdag 22 september 202115.53 u.