Een rituele viering van het leven
Met haar nieuwe voorstelling Heartbeats brengt de Iraans-Nederlandse Nastaran Razawi Khorasani een intiem en indringend verhaal over leven en afscheid. Een performance die raakt en ontregelt, maar ook ruimte biedt voor troost, verbeelding en wat het leven waardevol maakt.
Het kloppend hart van deze voorstelling is Dian Sahertian-Boers: jong, volop in het leven - en ongeneeslijk ziek. In gesprek met theatermaker Nastaran Razawi Khorasani sprak ze openhartig over sterfelijkheid, verlangen en wat het leven de moeite waard maakt. Betekende de dood voor haar het einde? Of zou ze op een andere manier voortleven?
Die vragen vormen de basis van Heartbeats: een documentaire, fysieke en beeldende performance waarin Dians woorden, het licht en de muziek een eigen hartslag volgen. De ruimte verandert voortdurend - en verbeeldt een wereld voorbij de dood.
We merken bij het verlaten van de zaal hoe dit pure Heartbeats ongemerkt richting keel klopt. - in de Volkskrant
Nastaran gaat de dood niet uit de weg. Ze ontheiligt hem. En net daardoor laat ze zien wat leven betekenis geeft. Confronterend, ja. Maar ook troostend, beeldschoon en onvergetelijk.
i.h.k.v. Reveil
