Barokke muzikale schilderijen voor een zittend publiek
Dertig jaar geleden besloot Daan Stuyven dat genres er niet toe doen. Sindsdien maakt hij zijn eigen soort muziek - pop noir, indie rock, electro, country, ballades - en negeert hij vrolijk de grenzen ertussen. Wat al zijn songs wél gemeen hebben: melancholische én humoristische teksten vol visuele metaforen, en een niet te stoppen drang om ze te gieten in bijna barokke muzikale schilderijen.
In Crooner doet hij dat met drie. Daan achter vleugelpiano of gitaar. Isolde Lasoen - 25 jaar zijn vaste muzikale muze - op vibrafoon, drums, trompet en engelenzang. En de virtuoze Jean-François Assy op zijn atypische cello - bekend van Alain Bashung en Yann Tiersen. Intieme zaal, zittend publiek, de verhalen achter de teksten. Theatraal cabaret vol emotie en extase.
Wie Simple miste: dit is het vervolg. Met nieuw vinyl en nieuwe songs erbij. En met Daan zoals hij het liefst is: dichtbij.
