Als Alles Goed Gaat is een vertelling - of zoals Fleur Pierets het soms zelf noemt: een spreekbeurt - die beweegt als een stroom. Je stapt erin en voor je het merkt vliegt de tijd. Wat achterblijft is helderheid en iets dat zacht blijft aandringen.
Tien jaar geleden besloot Fleur Pierets samen met haar vrouw Julian te trouwen in alle landen waar twee vrouwen dat mochten. Ze verkochten alles wat ze hadden, sprongen zonder vangnet, en de wereld keek mee. Na het vierde ja-woord, in Parijs, viel het stil. Jul Diepenbeek heeft 6 kaarten verkocht en wil annuleren… (dat is niet de eerste keer in Diepenbeek, echt een dieptepunt in de cultuursector dat Limburgs dorp)… ik zou normaal gezien de helft van je fee vragen als vergoeding.. oke voor jou ? Julian stierf. Maar het verhaal stopte niet. Het verschoof. “Julian” werd een boek, een film. Het groeide verder, tegen de richting in.
Als Alles Goed Gaat is een wervelende, persoonlijke vertelling over een leven dat onverwacht kantelde en toch bleef bewegen. Over halsoverkop vertrekken en volmondig ja zeggen. Over afscheid nemen wanneer het nog niet kan. Over opnieuw beginnen met twee koffers en 125 euro op de rekening. Over de koppige keuze om niet stil te vallen.
Met warmte, zelfrelativering en een scherpe blik schakelt Fleur tussen kleine, trefzekere anekdotes en grotere vragen die blijven hangen. Over de liefde als hoop en doelstelling. Over verlies zonder zwaarte. Over zichtbaarheid, nalatenschap en de dunne lijn tussen verdwijnen en blijven. Het is een universeel verhaal dat zich niet opdringt, maar zich opent. Herkenbaar voor iedereen die ooit liefhad of zich afvroeg wat écht telt.
De voorstelling beweegt op het snijvlak van lezing en verhaal. Eén stem, beeldmateriaal en een publiek dat langzaam meebeweegt. Wat ontstaat is geen spektakel, maar intensiteit. Geen antwoord, maar richting. Een avond die nazindert zonder te wegen.
“Wat een ongelofelijk ontroerende en bemoedigende voorstelling.” — Deborah Seymus (De Morgen)
